[NuRiYe]

Git Rüzgar,Al Getir Onu ...


bazen içine attıkları kemiriyor insanı.
ya hayatına hiç almayacaksın ya da sildin mi zerre kadar iz bırakmayacaksın.
yoksa gecenin bir yarısı öyle bir sızlatır ki içini dünya başına döner.

yine hüzün uğradı geceye.
sabah gittikçe uzaklaşıyor benden. o da sevmiyor beni herkes gibi.
yalnızlık ağızda çoğalan tatsız lokma, ne yutabiliyorum ne de atabiliyorum.

adı hasret, sızısı sonsuz, yatağım onsuz...
titrek bir iç çekişi hakim bedenime, onsuz olmayacak biliyorum.
duvarlar üzerime geliyor, daralıyor ruhum. Ecel gelse eğeceğim boynumu önüne bir koyun gibi.
gözlerimi kapatmak geçiyor içimden sonsuz bir uykuya, uyumak , uyumak... ve bir daha uyanmamak...
ne güzel bir vuslat demi ölüm denen meçhul son.
ama biliyorum ki her iki dünyada da olmayacak yanımda.

hey gidi hırçın rüzgar neden bu kadar acımasızca vuruyorsun pencereme. sen de mi intikam alıyorsun benden aklınca.
oysa benim gözlerim sende değil, hep aralık bıraktıgım kapımda.
o gelecek, gıcırdatarak silecek ölüm sessizliğini odamdan.

çek git şimdi , dövünme deli deli, insafsızca vurma kendini oradan oraya. yalnızlığımı da al git buralardan...

gizli bir mektup sıkıştrayım cebine. git onun kapısını döv usulca. gözyaşlarımı gotür. o yağmuru çok sever bilirim. penceresinden sız içeri. bir su gibi avuçlasın beni , ellerinden kalbine sızayım ...

....

yatağım onsuz , gece sonsuz...
silahım kurşunsuz,
sobam odunsuz...


git rüzgar, al gel onu...

onsuz ellerim buz...

Seni Cok Seviyorum....

[NuRiYe]

Ne çok söyleyecek şeyimiz var aslında değil mi? Sanki yıllardır susturulmuşuz.. Sanki deliler gibi anlatmışız ama dinleyenimiz olmamış.. Ne çok şey birikmiş içimizde; ne çok şey bekler olmuş yüreğimizde, biri çıkıp onlara kıymet versin diye dua eden. Ama ne ilginçtir; ne kadar anlatırsak anlatalım karşılıklı, gene de yetmiyor. Sevda gibi, öyle uzun beklemiş ki kelimeler.. Farkında mısın, hiç bir konuyu konuşurken bitiremiyoruz. Hep bir başka konuya geçiveriyoruz. Birimiz diğerinin sözünü kesiyor sürekli. Ama kabalıktan değil. Beklemekten usanmışlıktan. Bir daha dinleyen bulamayız korkusundan.

Ne çok şeyim vardı anlatacak
Sonunda kelimeler bir oldu
Hep beraber
Seni aramaya çıktılar.

Belki de bu yüzden anlatmaktan vazgeçiyoruz.. Dinleyen olmadığından. Kızıyoruz; bilmiyorlar ne kadar da hevesliyiz dinlemeye. Ne anlatan var, ne dinleyen oysa ki. Ne kadar bencil bu insanlar.

Sevdanı anlatırsın, küçümserler.. Hüznünü anlatırsın, güler geçerler.. Sevincini paylaşmak istersin, yürür geçerler.. Yalnızlığını kırmak istersin, kullanırlar.. Her kelimenin, her dokunuşun, her öpücüğün, her damla gözyaşının bir bedeli olmalıdır onlar için.. Hiç bir şey karşılıksız olamaz sanki.. Oysa, karşılıksız dinleyen kıymetlidir gerçek yüreklerde. Karşılıksız anlatan özeldir.

Daha anlatacaklarım var desem, beni karşılıksız dinler misin?

[NuRiYe]

Sevmiyorum Gibi Seveceğim..

Nasıl sana şiir yazıyorsam,
Adını sığdırıyorsam sayfalara,
Bil ki;
Yüreğime kazıyorum onları,
Andıkça her lafta,
Ağzımdan her ses çıktığında,
Mutlaka bir cümlesinde sen varsın,
Seni seviyorum desem,
Aldırmayacaksın biliyorum,
O zaman kahredeceksin beni,
İçimden sana nefret edemem,
Ve...ağrıma gidecek sensizliğin,
Ben de seni,
Sevmiyorum gibi seveceğim.

[NuRiYe]

Canısı


Yaşamasaydım geceleri seninle.
Yıldızlar altında hayaller kurmasaydık.
Keşkeleri koymasaydım düşselimin içine.
Öpmeseydim dudağından,
Okşamasaydım saçını...
Yine benim olurdun amma,
Ben seninle değil...

Uzaklarda bir şarkısın şimdi,
Hüzünlü tınısı...
Sen benimsin amma,
Yürek yaban olmuş sana,
Depreşmiyor baksana...
Hasretine vebalim,
yANAN BEN ,YAKAN SEN CANISI.........

Özledim şiir kokan dudağını özledim.
Şiirlere dem tutup ağlasaydım keşke.
Kelimeler yaban şimdi,küs gibi...
Gizemli ,hüzünlü bakış gibi.
Deli oldum,divaneyim yar kucağında.
Sende kaldı sol yanımın yarısı....
.
Vakit yine o vakit.
Gidilir buralardan.
Adına ister hasret de,isterse veda.
Gidilir de dönülmez bir daha.
Vakit yine o vakit....
HAYALLER BİLE YAPRAK SARISI...

Kısa hikayeler değil, yaşanmışlıklar,
Görünmeyenin ardında var olan.
Seni senle yaşamak zor olan.
Mevsim bahar amma kışa meyilli.
Görmez ,göremez aşktan kör olan.
Yalan gerisi.....

[NuRiYe]

ADINI AŞK KOYDUM SENİN

Güneş’in doğuşu gibi doğuyorsun dünyama.
Doğuşuyla ısıttığı yüreğimin buz sarkıkları damla damla çözülmeye başlayıp,
Her bir damlanın çoğalarak birleştiği, sevgiyle taşan bir şelaleyi andırıyor adeta.

Ay’ın dünyamızı aydınlattığı gibi,
Zifiri karanlıklardan çıkarıp, ışıklarını saçıyorsun etrafıma.
Öyle büyülü bir ışık ki bu, hayallerin gerçekleşmesi gibi, adını koyamadığım düşünceler gibi, kapımı her an çalacak beklenen biri gibi ..
Beklenen sen misin ? .....
Yoksa aşk mı? ...
Hayır hayır, sen aşkın ta kendisi olmalısın.

Seni beklemek, açılan her kapının ardında seni aramak ..
Çalan her telefona sen diyerek koşmak, yine aramadı diyerek meraklanmak..
Beklenmedik anlarda seni karşımda bulup, mutlulukların en güzelini hissetmek ..
En hüzünlü anlarında, hüznünü kalbimde yaşamak, sevincini sevincim, derdini derdim bilmek .. Doğan her yeni güne, senin için hayır duaları ile başlayıp, “günaydın” diyen sesini duymak için, uykuların en tatlısından uyanmanın sevincini yaşamak ..
Bana bunları hissettirdiğin için..
Bu duyguları yaşattığın için, adını aşk koydum senin,
Sen aşkın ta kendisisin...

Telefonum her çaldığında içim titreyerek “o arıyor” diyorsam..
Her ne kadar ses tonumu ayarlamaya çalışıp,
Hala bunu başaramıyor ve yinede sesimin titremesine engel olamıyorsam...
Bana baktığında, saç diplerimdeki fırtınalara dur diyemiyorsam,
Gözlerine bakarak, denizlerin en derinlerine dalıyor ve bir türlü çıkamıyorsam ....
Ellerimi, titrek ve bir kor gibi yakıyorsa tenin..
Yüreğimde alaboralar kopuyorsa eğer....
Bunu başaran sen misin?.
Yoksa sen aşk mısın?...
Bana bu duyguları yaşattığın ve hayatıma girdiğin için ..
Aşkı yalnız sana yakıştırdığım için
Adını aşk koydum senin ..
Sen aşk olmalısın..

[NuRiYe]

Kıymetimsin
Üşüyen aksamların suskun saatlerinde buldum seni
Sevgiye hasret gönlüme,
Aşka suskun dilimle
Seni seviyorum diye haykırıyorum tüm dünyaya

Yalnızlığa demir atmısken cıkageldin kalbimin en güzel köşesine
Gülmeye hasret gözlerimle,
Sevdaya yoksul bedenimle ,
Canım diye sesleniyorum gecenin ayaz vakitlerinde

Yaralı yüreğimi tatlı gülüşlerinle iyilestirdin
Karanlıgı emziren geceme parlak gözlerinle giriverdin
Sen benim kıymetimsin..
Aldıgım nefesim, sevdigim canımsın..

Ölüme davetiye bastırırken tuttun ellerimi
Mutluluga hasret tenimle,
Umutları fakir gülüşlerimle,
Seni senden cok seviyorum diye yazıyorum kalbime ..

[NuRiYe]

Sensizlikte başladım yeni bir güne... Bu nasıl bir şey biliyor musun? Bilemezsin...
Bilseydin,aynı acıyı sende yaşatsaydın yaşatır mıydın bana bunu...iki gün oldu senle aynı şehirde değiliz.ne kadar tuhaf değil mi? Aynı şehirde olup da seni görmediğim halde sanki uzansam dokunacaktım sana ama burdan asla...
Gözlerim bir noktaya dalmış öyle; duraksadım bir an...karşımda hayalini hatırlıyor da ne düşündüğümü hiç hatırlamıyorum.
Geceyi seviyorum ya! ayrı bir güzelliği var karanlık çöktüğünde sanki bütün rezillikleri kapatıyor.
Offff! Gene yoksun yanımda... seni çok seviyorum ama yazık bunu sen bile bilmiyorsun. Ah sevdiğim yanımda olup da bana sarılmanı nasıl isterdim. Ama olmadı olacak mı dersen, aslaaaaaa......
Üzülme ama sakın ağlama seni sonsuz bir aşkla seviyorum.
Üzülme seni hayalinle yaşatmaya devam ediyorum,
Ne kadar sürer bende bilmiyorum!!!

Balkondayım şimdi,ya sen nerdesin? Bildiğim bir yerde mi?
Belki de sen de gittin benden sonra başka bir şehre kim bilir?

Burayı seviyorum. Denizin dalgasını dinliyor ve kötü değil hep iyi yönünle seni düşünüyorum. Hatalarını hatırlamıyorum,ihanetini unutuyorum.

Evde de kimse yok(!) resmini aldım karşıma, biraz denizi dinliyor, biraz seni seyrediyorum. Neler neler yaşıyorum. Kendimi dinliyorum da çok kızıyorum kendime.... Sonra elime kalemi alıp yazıyorum...

ben senden uzaktayım sevgili,
çok özledim sıcak tenini,
bir gün dönecek misin geri,
yoksa ben mi gelip alayım seni,
sevgili;
sen benim yüreğimsin,
ama sen hiç düşünmez bırakıp gidersin,
seni asla affetmeyeceğim bilirsin....
of ne zordu bu aşk(!)
seni sevmediğimi zannedip gidiyorsun,
aşk değil bu bir sürgün,kaçak
sakın arkaya dönme,
sakın sakın,
çünkü o an anlayacaksın
sana olan sevgimi,
seni seviyorum....

[NuRiYe]

Ben sensizken...
Üşüdüğümde ısınmak için gidişinde
Gözlerinden çaldığım ateşi
Gecelerin ayazına yaktım...

Ben sensizken...
Uykularımı bir dilenciye verdim, sadaka diye
Ve gelen her geceye günaydın dedim...

Ben sensizken...
Düşler kurdum ustura yüzü yalnızlıklarımla
Ve seni kesmesinler diye
Beynimden yaraladım kendimi, kalbim yerine...

Ben sensizken...
Elimde kalan sensizlik silahının namlusuna
Dokuz milimetre ayrılıklar sürdüm
Ardı ardına kendime sıktım...

Ben sensizken...
Doğmamış yarınlarımıza ağıtlar yaktım
Gölgelerin aydınlığından sızan loşlukta...

Ben sensizken...
Senin geçtiğin yerlere basmadım
Bıraktığın izlere basıp, seni acıtmamak için...

Ben sensizken...
Maviler biriktirdim gözyaşlarımdan
Senli günlere dair...

Ben sensizken...
Kırılgan hayallerimi cam pamuklarına sardım
Üşümesinler diye
Kül artığı ellerimle...

Ben sensizken...
Kendimleydim...
Ben..!

Seni sevdim…

[NuRiYe]

Hani zaman her şeye ilaçmış derler ya , inanma..


Korkular yükselişe geçtikçe hayat inişe geçiyor..
Bir kaos yaşanıyor..Güneşli bir günün ortasına düşen fırtınalar gibi.. Sığınacak liman arayışı kaplıyor yalnızlığımızı, bir görsek limanın zaten içinde olduğumuzu fırtınalar da dinecek gözlerimiz yakamozları toplarken..
.....

Düşündüm, söyledim, söylediğimi yazdım hep..

Yine aklıma geldi söylenilen bir söz.. Hani derler ya; zaman, ilaçmış
her şeye.. İşte bu sefer ilaç olamadı zaman Sevgili..

Kanayan hangi yarayı kapatıp, hangi özlemi dindirdi ki zaman? Şimdi konuşmak istemiyorum, daha sonra konuşalım demelerimiz bitmedi hiç..Her tesellimizde Zamanla düzelir her şey dedik..Kandırdık kendimizi, kandırdık etrafımızdakileri..

Biliyorduk oysa Zamanın hiç bir faydası olmayacağını..İhtiyacımız olan Pembe bir yalandı ZAMAN kelimesinin anlamı..Şimdi Pembe hikayeler ile kandıramıyorum içimde Sonbahara koşan çocuğu..Dinlediğim şarkılar, takındığım yalancı gülümsemeler hiç biri yetmedi işte..

Zaman geçti geçmesine de ilaç olamadı..Geçip giden anlar değiştirdi ikimizi de..İkimizde kendi kurduğumuz yalanın etrafında el çırpıp şarkılar söyler olduk.. Kendi kurduğumuz kandırmacaların en iyi oyuncuları olduğumuzu aynaya her baktığımızda yineledik..Oysa aynalara baktıkça gerçekleri görecektik, kendi planladığımız yalanları değil..

Hani zaman her şeye ilaçmış derler ya, inanma..Senin suskunluğun benim suskunluğum ile buluştu sessiz bir şarkı oldu yalnızlık..Üzerimde gezinen sonbahar rüzgarları üşütüyor beni sanıyordum ama üşümem bundan değilmiş.. Biraz hastayım galiba..Öksürük, aksırık, biraz da ateş.. Mikroplar yerleşmiş vücuduma üşümem ondanmış..

Hapşuuuuuuuu.... Çok yaşa...Sende gör..Hastasın sanırım..Geçmiş olsun.. Teşekkür ederim, önemli bir şey yok.. Zaman her şeyin ilacı, iyileşirim yarına!!!!!!

Bu kadardı işte hayalin ile konuşmam..Yokluğuna ilaç olamadı zaman..Ve sen artık tanıdığım “O” değilsin..Adını düşündüğümde kalbimin durduğunu hissettiğim o kadın değilsin artık..

Zaman yoksulluğuna çare olamadı, benim yoksulluğumu da dindirmedi..Ve biliyor musun ilk defa unuttum adını..

[NuRiYe]

Katili olduğun bir Aşk için AĞLA..


Yokluğun bir gece ayazı..

Üşüyorum ödünç ver bedenini..
Gecenin karanlığı örtmeden yüreğimi..
Sen gel kapa gözlerimi..

Yokluğun bir anlam karmaşası..
Şimdi kelimeler kifayetsiz..
Sesli harfler eksik,sessiz harfler ağlamaklı..
Cümleler kimsesiz,noktasız,virgülsüz..
Pragraflar yetim,kalemler kırık..



Yokluğun bir viran kent..
Koşsam yüreğinin caddelerin sokaklarında..
Ayağıma takılıyor taşlar..
Sendeliyorum,düşüyorum
Kente gözlerimden yağmur yağıyor..
Benden başka kimse ıslanmıyor..
Melekler hüzünbaz..

Yokluğun sensizliğimde uyuttuğum bir çocuk..
Masallara kanmayan,elma şekeriyle aldanmayan..
Boynu eğik bir bebe yokluğun
Her gece kimseler görmeden

Göğsümün sol çekmesinde emzirdiğim..


Bittiğimi yazdı...

Okudun mu?
Duydun mu?
Giderken bıraktığın can paramparça ceset şimdi..
Bir çıkmaz sokakta bırakmıştın hani..
Hani yollarımı çıkmaza bağlamıştın..
Hani nefes borumu kesmiştin..

Niye bakıyorsun ardına..


Yooo sakın..
O gözlerindeki buğu neyin nesi..
Ellerime dokunma..
Yokluğun sözlerinin kesikleriydi avuçlarımda..
Şimdi ise kan..
Yoo sakın benim için,bizim için ağlama...
Ağlayacaksan;
Masalımın mızıkçı kahramanı
Katili olduğun bir Aşk için AĞLA...


Aşk neydi...yalnız adam...aşk sessizce dokunmak değil miydi?...aşk neydi gözleri gülmeyi beceremeyen adam..aşk çocuk yüreğimin senden gitmesine izin vermek miydi.?..aşk,gülüşlerimi karanlıklarında susturmak mıydı?...



seni sevdim karanlık adam...kan kırmızı düşlerinde dahil,herşeyini sevdim..kanayarak...isminin manasına önem vermeyerek..sadece seni sevdim..hayat bazen gizeminde savursada bizi hala geleceğin yollarda bekliyorum seni,gitmiş gibi görünsemde...aslında ben senden hiç gitmedim..



içimdeki çocuğu ağlattın..üzdün...üşüttün...yine de kırgın değilim sana..hayat beni çoktan aldatmıştı zaten yalanlığıyla,sanal bahaneleriyle..o yüzden adıma üzülme yüreği kocaman adam..

Haydi git benden şimdi..içimi acıtarak..altı üstü bir sevda masalı yaşamak isteğiydi benimkisi..ben senin için yanlış bir öyküydüm belki,sense mızıkçı, yalancı kahraman....