Saat sabahın beşi,
Uyuyamıyorum bir türlü,
Aklımı başımdan aldı güzelliğin,
Düşünceler birer zelzele yaratıyor beynimde,
Fay hatları kırılıyor başımın,
Duvarlara vurmak geliyor içimden,
Ben bitap olmuşum sevginden,
Anlamsız geçen hayatımın,
Anlamı olan sen uyuyorsun şimdi,


Ben şiir yazmak isterken sana bu saatte,
Sen ise sondan kaçıncı rüyanı görüyorsun,
Sen bunları düşünemezken bile,
Sayfalar isyan etti kaleme,
Oysa ben sensiz,
Sayfalar ise kalemsiz kalınca anlamsız,
Sokağa çıksam diyorum,
Sizin evin önünde dursam,
Sabaha kadar,
Tıpkı sahibi bekleyen köpekler gibi,
Ama sen bilemezsin bunları,
Anlamadın beni ve anlayamazsın,


Sokakta devam ediyor satırlar karalanmaya,
Belkide saçmalıyorum,
Ama senin için saçmalamak bile güzel,
En basitinden düşünmek bile,
Her yer karanlık,
Bir tek sokak lambaları kabul etmiş beni,
Sen beni kabul etmesen bile,
Saatler bile düşman bana,
İşlemez, durur yokluğunda,
Son sürat işler oysa varlığında,
Neyse boş ver,
Sen boş ver ki,
Ben bir sigara daha yakayım,
En azından ona anlatırım dertlerimi,
Sen paylaşmak istemesen bile


Bu geceyi de böyle sabah ettik,
Keşke bütün geceleri,
Sana şiir yazmakla tüketebilsem,
Milyon gecem olsan sana feda etmeye razıyım,
Sen sevgini feda etmesen,
Ve aşkımı paylaşmasan bile…
kımse yanlızlıgın ne oldunu bılmez..........

NAZIM HİKMET